اشک و افسوس و آه از این همه دریای جهل و نادانی و
فقدان اندکی انسانیت به راستیای میهن به سوی مهلکه چه پر سرعت روانه
ای و بر سرت چه آمده ای هم مرز جغرافیایی!!
سردرگم گیج، صلوات و عج الا ... ٬سوت و کف تشویق
به راستی تو غزل کدام
قصیده ای... و چه بر سرمان آمده ...و این شوکهای مستمر
گویا تمامی ندارد ...
و من نیز هم اکنون چون تو گیج و سردرگم نمیدانم که آیا ایران شده است مهد لشگریان
هتاک دنیای مجازی مردم همیشه عزادار و مداحان عربده کش ٬تماشاگران اعدام و قصاص با حرارتی اینچنینی٬...و
یا هنوز هم مهد دلیران است
