۱۳۹۳ مرداد ۲۷, دوشنبه

سیمین بانوی غزل به مرگ خوش آمد گفت.

گرانمایه بانوی غزل شعر معاصر٬سیمین بهبهانی دقایقی پیش بر اثر ایست قلبی چشم از جهان فروبست . علی بهبهانی، پسر ارشد سیمین بهبهانی در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا گفت: با همه تلاش پزشکان، متأسفانه ساعت یک بامداد مادرم درگذشت.  او افزود: حال مادر دیروز عصر اندکی بهتر شده بود و ما فکر می‌کردیم او متوجه اتفاقات اطرافش است اما متأسفانه مثل شعله شمع که بالا می‌گیرد و بعد خاموش می‌شود، یک بامداد از بیمارستان خبر دادند که او درگذشته است.
 علی بهبهانی گفت: در حال تصمیم‌گیری برای انتخاب محل آرامگاه مادر هستیم و در حال حاضر نیز پیکر او در سردخانه بیمارستان است.  خبر درگذشت سیمین بهبهانی از سوی کادر بیمارستان محل بستری وی نیز تأیید شد.   سیمین بهبهانی از 15 مرداد ماه به کما رفت و در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان بستری بود.
 سیمین بهبهانی در سال 1306 در تهران متولد شد و نخستین دفتر شعرش را با عنوان «سه تار» در سال 1330 روانه بازار کتاب کرد.  او از آغاز در شعرش به مفاهیم اجتماعی توجه داشت به طوری که در سال 1331 به پیشنهاد نیما در کنار مهدی اخوان ثالث مدال بین‌الملی صلح را از آن خود کرد.  بهبهانی تاکنون قریب به 10 مجموعه شعر، 2 مجموعه داستان و تعدادی ترانه منتشر کرده است.  بهبهانی در دوره نخست شاعری با درون‌ مایه تازه و با بهره‌گیری قالب غزل و وزن‌های مرسوم، غزل‌های زیبا و محکمی سروده است.  بهبهانی از سال 1350، تحولی اساسی در وزن شعر کلاسیک بوجود آورد و با نوع‌آوری در به کارگیری وزن‌های غیرمتدوال، قالب غزل را متحول کرد. 

بهبهانی معتقد است برای بیان مفاهیم جدید باید بتواند به سمت کلمات جدید برود، از این رو قالب غزل را متحول می‌کند.  او بسیاری از مفاهیم زندگی مردم کوچه و بازار را در شعرش وارد می‌کند، زبان شعرش بسیار ساده، سالم و بی‌آلایش است و پیچیدگی‌هایی که از سوی بسیاری از شاعران متدوال است در شعر او جایی ندارد.  بهبهانی به دلیل فعالیت‌های اجتماعی و مبارزه برای آزادی بیان، همواره با مشکل سانسور روبرو بوده و کتاب‌هایش در دوره‌های چند ساله اجازه انتشار پیدا نکرده‌اند.
 مجموعه اشعار سیمین بهبهانی شامل شعرهای دفترهای «جای پا»، «چلچراغ»، «مرمر»، «رستاخیز»، «خطی ز سرعت و از آتش»، «دشت ارژن»، «یک دریچه آزادی»، «یکی مثلا این که ...» و شعرهای جدید او از سال 1377 تا 1385 است که برای نخستین بار در 1200 صفحه در سال 1384 از سوی انتشارات نگاه منتشر شده است.  این مجموعه تاکنون 3 بار با تیراژ بالا از سوی این انتشارات منتشر شده است و تا اواخر سال جاری نیز چاپ چهارم آن روانه بازار کتاب خواهد شد.  کتاب «یاد بعضی نفرات» او شامل مجموعه‌ای از نقدها، یادواره‌ها و گفت وگوهای او است که در سال 1378 از سوی نشر البرز روانه بازار کتاب شد.
 او در این کتاب درباره افرادی چون منوچهر آتشی، هوشنگ ابتهاج، اخوان ثالث، پروین اعتصامی، منصور اوجی، شهرنوش پارسی‌پور، سیمبن دانشور، محمود دولت آبادی و ... سخن گفته و در خلال این یادها، آثار برخی از این شاعران و نویسندگان را نیز بررسی کرده است.  در بخش دوم این کتاب نیز گزیده‌ایی از گفت وگوهایی که با او انجام شده منتشر گشته است. حجم این کتاب در چاپ دوم 2 برابر شده و بسیاری از نقدها و نوشته‌های سیمین بهبهانی که در سال‌های اخیرنوشته شده‌اند، به این کتاب افزوده شده است.  به‌زودی و پس از ده سال، چاپ دوم این کتاب از سوی انتشارات نگاه و همچنین مجموعه گفت و گوهایی که در 57 سال اخیر با سیمین بهبهانی انجام شده در قالب کتاب منتشر خواهند شد     

۱۳۹۳ مرداد ۲۰, دوشنبه

رابین ویلیامز هنرپیشه معروف آمریکایی با خودکشی از دنیای هنر وداع کرد

دقایقی قبل خبر گزاری های جهان خبر فوت این هنرمند کم نظیر دنیای سینما را مخابره نمودند٬ که به گفته کلانتر شهر محل سکونت وی در شمال کالیفرنیا احتمال خودکشی وی وجود دارد وتحقیقات در این زمینه ادامه دارد.وی چندی قبل به یک کلینیک ترک اعتیاد در ایالت مینه‌سوتا مراجعه کرده بود٬همچنین پایگاه اینترنتی "TMZ" تصویری از رابین ویلیامز در یک رستوران منتشر کرده بود که این ستاره هالیوود در آن آرام است و رفتار خود را زیر کنترل دارد، اما به شدت لاغر به نظر می‌رسید.ویلیامز پیش از این هم با فشار خانواده‌اش به درمان پرداخت و در نشست الکلی‌های ناشناس شرکت کرد. او از سال ۱۹۸۳ پاک بود؛ تا این‌که سال ۲۰۰۶ بار دیگر شروع کرد. اعتیاد به الکل دلیل جدایی او از همسر دومش در سال ۲۰۰۸ بود. مارشا گارسز، تهیه‌کننده آمریکایی از سال ۱۹۸۹ همسر رابین ویلیامز بود.
ویلیامز یک سال بعد زیر تیغ جراحی رفت تا مشکل قلب خود را برطرف کند. او بعدها گفت که وجود مرگ پس از این عمل سخت برایش محسوس‌تر شده است.  این بازیگر آمریکایی در سال ۲۰۱۰ با نشریه "گاردین"، چاپ لندن در مورد مشکل اعتیاد خود صحبت کرده بود. او گفته بود که به دلیل ترس و حس تنهایی شدید شروع به نوشیدن الکل کرده است: «می‌ترسی و گمان می‌کنی حتما نوشیدن ترس را قابل تحمل می‌کند. اما این اتفاق نمی‌افتد». وقتی گزارشگر روزنامه انگلیسی "گاردین" پرسید: ترس از چه؟ ویلیامز پاسخ داد: «از همه چیز. یک وحشت عمومی».  ویلیامز در گفت‌وگو با گاردین همچنین به مصرف شدید مواد مخدر در دهه ۱۹۷۰ اشاره کرده و کارهایی که تحت تأثیر مواد مخدر انجام داده بود را «شرم‌آور» خوانده بود.
رابین مک لورین ویلیامز (به انگلیسی: Robin McLaurin Williams) بازیگر و کمدین آمریکایی (زاده ۲۱ ژوئیه ۱۹۵۱) می باشد. او در شیکاگو به دنیا آمد و بزرگ شده میشیگان است.  پدر او رابرت فیتزجرالد ویلیامز از نژاد انگلیس و ولز و ایرلند است.  زندگی هنری فعالیت‌های او بیشتر در سینما٬ تلویزیون و تئاتر می‌باشد.  او با اجرای نقش در مجموعه تلویزیونی مورک غریبه به اوج شهرت دست یافت. او همچنین برنده جایزه اسکار،پنج بار گلدن گلوب و گرمی است.
 عروسی بزرگ - (۲۰۱۳)  نبرد اسمیتسونین - (۲۰۰۹) شب در موزه - (۲۰۰۶)     آر وی - (۲۰۰۶)     ربات‌ها - (۲۰۰۵)     یک ساعت عکاسی - (۲۰۰۲)     بی‌خوابی - (۲۰۰۲)     مرد دویست ساله - (۱۹۹۹)     پچ آدامز (۱۹۹۸)     ویل هانتینگ خوب - (۱۹۹۷)     دوستان - (۱۹۹۷)     هملت - (۱۹۹۶)     جومانجی - (۱۹۹۵)     خانم دابت فایر - (۱۹۹۳)     علاالدین (کارتون، دوبلر) - (۱۹۹۲)     مرگ دوباره - (۱۹۹۱)     بیداری‌ها - (۱۹۹۰)     انجمن شاعران مرده - (۱۹۸۹)     ملوان زبل - (۱۹۸۰)     به دام انداختن     چه رویاها می‌آیند     شاه ماهیگیر     رئیس جمهور بعدی از جمله فیلم های این هنرمند زبردست میباشد.